Jerzy Ossoliński

Jerzy Ossoliński herbu Topór urodził się 15 grudnia 1595 roku w Sandomierzu, gdzie przyszedł na świat przyszły wojewoda sandomierski. Zmarł 9 sierpnia 1650 roku w Pałacu Brühla w Warszawie. Uczył się w kolegiach jezuickich w Pułtusku i Grazu, a następnie studiował między innymi w Lowanium, Anglii, Paryżu, Padwie i Bolonii. Od 1617 roku służył na dworze królewskim i był związany z królewiczem Władysławem. W 1621 roku posłował do Anglii, a w 1633 roku do Rzymu.

Ossoliński dwukrotnie pełnił funkcję marszałka sejmu, w 1631 i 1635 roku. Był podskarbim nadwornym koronnym, wojewodą sandomierskim, podkanclerzym koronnym, a od 1643 roku kanclerzem wielkim koronnym. Jako bliski doradca Władysława IV uczestniczył w działaniach dyplomatycznych i politycznych. Po śmierci króla w 1648 roku brał udział w sprawach związanych z wyborem Jana Kazimierza. Podczas powstania Chmielnickiego dążył do porozumienia z Kozakami i uczestniczył w zawarciu ugody zborowskiej w 1649 roku. Pozostawił pamiętnik opisujący epokę, w której żył.

Na podstawie artykułu „Jerzy Ossoliński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.