Albin Jasiński

Albin Marian Jasiński urodził się 1 marca 1880 roku w Sandomierzu. Przez cztery lata uczęszczał tam do gimnazjum. W 1898 roku ochotniczo wstąpił do armii rosyjskiej, a po ukończeniu Szkoły Junkrów w Odessie służył w pułkach piechoty. Uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej i I wojnie światowej, podczas której dowodził batalionem i pułkiem piechoty oraz został dwukrotnie ranny.

Po rewolucji 1917 roku działał w Związku Wojskowych Polaków, a następnie dowodził 9 pułkiem strzelców polskich w I Korpusie Polskim na Wschodzie. W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Dowodził między innymi 2 Dywizją Strzelców Wielkopolskich, 11 Dywizją Piechoty i 25 Dywizją Piechoty. W 1924 roku otrzymał stopień generała brygady, a od 1929 roku pozostawał w stanie spoczynku. Po agresji sowieckiej zorganizował Straż Obywatelską w Drohiczynie. Aresztowany przez Armię Czerwoną, został przewieziony do więzienia NKWD w Mińsku Białoruskim, gdzie zginął w kwietniu 1940 roku. Był odznaczony między innymi Orderem Virtuti Militari.

Na podstawie artykułu „Albin Jasiński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.