Henryk Gierszyński

Henryk Mieczysław Gierszyński, lekarz i polityk, urodził się 11 stycznia 1848 roku w Sandomierzu. Jego rodzina należała do miejscowego mieszczaństwa, a on sam uczęszczał do sandomierskiego gimnazjum. Jako piętnastolatek walczył w powstaniu styczniowym w oddziale Edmunda Taczanowskiego; schwytany przez Rosjan, został odesłany do domu ze względu na wiek. W 1866 roku wyjechał za granicę, a następnie zamieszkał w Paryżu. Ukończył tam Wyższą Szkołę Polską i studia medyczne na Sorbonie. Po studiach pracował jako lekarz, a od 1878 roku prowadził praktykę w Ouarville, którą wykonywał przez 52 lata.

Angażował się w działalność polskiej emigracji. Należał do Ligi Polskiej i Związku Wychodźstwa Polskiego, a później wraz z żoną wstąpił do paryskiej sekcji Polskiej Partii Socjalistycznej. Wspierał także Polski Skarb Wojskowy i działał na rzecz krzewienia we Francji pamięci o Józefie Piłsudskim. Był autorem broszur historycznych i politycznych. Przekazał księgozbiór medyczny Uniwersytetowi Poznańskiemu, a kolekcję książek, druków i rękopisów Bibliotece Narodowej. Zmarł 9 listopada 1930 roku w Paryżu.

Na podstawie artykułu „Henryk Gierszyński” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.