Jan Długosz
Biskup katolicki, członek personelu wojskowego, dyplomata
- Urodzony
- 1 grudnia 1415
- Zmarł
- 19 maja 1480, Kraków
- Zawody
- biskup katolicki, członek personelu wojskowego, dyplomata
Jan Długosz herbu Wieniawa urodził się 1 grudnia 1415 roku w Brzeźnicy, a zmarł 19 maja 1480 roku w Krakowie. Studiował w Akademii Krakowskiej, lecz w 1431 roku przerwał naukę bez uzyskania stopnia. Następnie został sekretarzem biskupa Zbigniewa Oleśnickiego. Przyjął święcenia kapłańskie i był kanonikiem krakowskim, sandomierskim oraz gnieźnieńskim. Uczestniczył w misjach dyplomatycznych, między innymi w rokowaniach z Krzyżakami, które doprowadziły do II pokoju toruńskiego.
W 1455 roku rozpoczął pracę nad dwunastotomowymi „Rocznikami, czyli kronikami sławnego Królestwa Polskiego”, obejmującymi dzieje kraju od najdawniejszych czasów do 1480 roku. Od 1467 roku wykorzystywał kronikę w nauczaniu synów Kazimierza Jagiellończyka. Opracował także „Księgę uposażeń diecezji krakowskiej” i pisał między innymi o geografii ziem polskich. W 1471 roku poprowadził Władysława Jagiellończyka na koronację do Pragi. Został nominowany na arcybiskupa Lwowa, lecz zmarł przed zatwierdzeniem nominacji. Z Sandomierzem wiąże go pełnienie funkcji kanonika oraz Dom Długosza.
Na podstawie artykułu „Jan Długosz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.