Ludwik de Laveaux
Oficer
- Urodzony
- 18 czerwca 1891
- Zmarł
- 16 grudnia 1969, Londyn
- Zawód
- oficer
Ludwik de Laveaux (ur. 18 czerwca 1891 we Frysztaku, zm. 16 grudnia 1969 w Londynie) był oficerem Wojska Polskiego, pułkownikiem piechoty i działaczem niepodległościowym. Studiował architekturę na Politechnice Lwowskiej. Służył w Legionach Polskich, a od 1917 roku działał w Polskiej Organizacji Wojskowej. W listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa jako członek Naczelnej Komendy Wojsk Polskich i komendant Okręgu Lwowskiego POW.
Po ukończeniu kursów wojskowych pełnił funkcje sztabowe i dowódcze, w tym dowodził 2 pułkiem piechoty Legionów w Sandomierzu. W kampanii wrześniowej walczył w Armii „Modlin”, a następnie przebywał w niewoli niemieckiej. W 1945 roku służył w 2 Korpusie we Włoszech. Prezydent RP na uchodźstwie August Zaleski mianował go generałem brygady w 1966 roku. De Laveaux był kawalerem Orderu Virtuti Militari i honorowym obywatelem Sandomierza. Po wojnie zamieszkał z rodziną w Anglii; został pochowany w Londynie.
Na podstawie artykułu „Ludwik de Laveaux (generał)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.
