Stosław Łaguna
Historyk, mediewista, prawnik
- Urodzony
- 23 listopada 1833, Sandomierz
- Zmarł
- 28 kwietnia 1900, Warszawa
- Zawody
- historyk, mediewista, prawnik
Stosław Łaguna herbu Grzymała był polskim historykiem prawa, mediewistą i prawnikiem. Urodził się 23 listopada 1833 roku w Sandomierzu, a zmarł 28 kwietnia 1900 roku w Warszawie. W 1855 roku ukończył studia prawnicze w Petersburgu. Cztery lata później został profesorem i wykładał na katedrze prawa polskiego. W 1861 roku mianowano go sędzią trybunału cywilnego w Warszawie, a w 1877 roku dołączył do redakcji „Ateneum”. Był profesorem Uniwersytetu w Petersburgu i od 1898 roku członkiem Akademii Umiejętności.
Do jego publikacji należą między innymi „Dwie elekcje” z 1878 roku, „Nowa hipoteza o pochodzeniu szlachty polskiej” z 1890 roku, „Pierwsze wieki Kościoła w Polsce” z 1891 roku oraz „Rodowód Piastów” z 1897 roku. Napisał także pracę „O prawie graniczném polskiém” i szkic historyczny „Hanza nad Dźwiną w XIII wieku”. Został pochowany na warszawskim cmentarzu Powązkowskim. W 1903 roku w kościele św. Krzyża w Warszawie wmurowano poświęconą mu tablicę, wykonaną przez Leopolda Wasiłkowskiego.
Na podstawie artykułu „Stosław Łaguna” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.